Cechy funkcji main().
Jak zaczynać programowanie to trzeba zacząć od podstaw. A zatem na pierwszy ogień funkcja main(). Jej zasadnicza struktura wygląda następująco:int main()
{
instrukcje;
return 0;
}
Zdefiniowaliśmy więc funkcję main(). Pierwsza linia to nagłówek funkcji. W nawiasach klamrowych treść funkcji (ciało funkcji). Można to odczytać tak:
funkcja o nazwie "main", zwracająca wartość całkowitą (typ int), wywoływana bez argumentów - o czym mówią nam puste nawiasy;
funkcja wykonuje kolejne instrukcje po czym instrukcja return kończy i zwraca "0".
Jedyna w swoim rodzaju.
Każdy program napisany w C++ musi posiadać funkcję main()! Jeśli program ma tylko jedną funkcję, to jest to właśnie ta funkcja. Musi tak być dlatego, że wykonywanie programu w C++ zaczyna się właśnie od funkcji main(). Istnieją pewne wyjątki ale szkoda sobie nimi zawracać głowy - dociekliwi powinni znaleźć więcej w sieci.
Przykład.
Pora na jakiś przykład. Rozważmy następujący program:
#include <iostream> // nagłówek
int main()
{
// tu pojawiają się kolejne;
// instrukcje;
// każda zakończona znakiem ;
// komentarze oczywiście nie podlegają tej regule :P
return 0;
}
Krótka analiza. Na początek włączamy plik nagłówkowy iostream (w starszych wersjach iostream.h). Plik iostream obsługuje operacje we/wy, o których dowiemy się więcej już wkrótce. Dalszy ciąg powinien być jasny. Po dwóch ukośnikach // możemy dodać komentarz, który kończy się wraz z końcem wiersza.
Przykład.
Pora na jakiś przykład. Rozważmy następujący program:
#include <iostream> // nagłówek
int main()
{
// tu pojawiają się kolejne;
// instrukcje;
// każda zakończona znakiem ;
// komentarze oczywiście nie podlegają tej regule :P
return 0;
}
Krótka analiza. Na początek włączamy plik nagłówkowy iostream (w starszych wersjach iostream.h). Plik iostream obsługuje operacje we/wy, o których dowiemy się więcej już wkrótce. Dalszy ciąg powinien być jasny. Po dwóch ukośnikach // możemy dodać komentarz, który kończy się wraz z końcem wiersza.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz